Giriş Sayfası
KERÎM: Çok cömert, istemeden veren, vesilesiz ihsan eden.
GAZETELERİN BİRİNDE okuduğum bir yazı, beni son derece duygulandırdı.
Bir kedi, yavrularını emzirirken memesine yapışıp sütünü emen yavru fareye hiç ilişmemiş, onu dakikalarca emzirmiş…
Kedi, gözlerimin önüne geldi. Beyaz, pamuk gibi göğsünü açmış, gurur, feragat ve asaletle yavrularını emzirirken, mini mini bir fare, belki daha gözleri açılmamış kedi yavrularının birbirinin üzerine tırmanırken boş bıraktıkları bir memeye yapışıyor…
O fare yavrusunu derhal parçalayıp yutmak, bedenine geçirip, taze süt halinde yavrularına ikram etmek kedi için ne zevkli bir şey!..
Fakat hayır, o şimdi kedi değil anadır!
O pamuk gibi göğsünde, gözleri yumulu yavrularına hayat sunarken, Yaratan’ın mini mini pembe memelerine verdiği nimeti mukaddes bir âlicenablıkla, can düşmanından esirgemeyen, belki de onu şefkâtle yalayan aziz ana!
Anladım ki analık, can verici bir rahmet halinde serpilmeye başladı mı, bedenin bütün kasırgaları ve tufanları siner, susar.
- Prof. Dr. Ali Nihad Tarlan
05 Mayıs 2009 tarihinde yayınlanmış, 1.600 kez okunmuş, 3 yorum yapılmıştır.
Etiketler : aile, Ali Nihad Tarlan, anne, fare, hikaye, kedi, oku, öykü, Öyküler, öyküsü, sevgi
| « Semercisi öldü diye sevinen Eşeklerin konuşması |
| En İyi Haber! – (Robert de Vincenzo) » |
"Analık – Anne şefkatine dair hoş bir öykü" » (3) Yorum Var
Yorum Yazın
|
Çok kıymetli bir yazı olmuş. Tebrikler.
tamam
bitti
Emzirdikten sonra ne oldu acaba? Gitmesine müsade etti mi yoksa sonra yedi mi, belki de fareyi besleyip sonra yermiştir, besin değeri daha yüksek olsun diye?