Arjantinli ünlü golfçü Robert de Vincenzo, yine bir turnuvayı kazanmış, ödülünü alıp kameralara poz vermiş ve kulüp binasına gidip oradan ayrılmak üzere hazırlanmıştı.

Bir süre sonra binadan çıkıp otoparktaki arabasına yürürken yanına bir kadın yaklaştı. Kadın, başarısını kutladıktan sonra ona çocuğunun çok hasta ve ölmek üzere olduğunu anlattı. Zavallı kadının hastane masraflarını ödemesi olanaksızdı. hikayenin devamı»»

GAZETELERİN BİRİNDE okuduğum bir yazı, beni son derece duygulandırdı.

Bir kedi, yavrularını emzirirken memesine yapışıp sütünü emen yavru fareye hiç ilişmemiş, onu dakikalarca emzirmiş…

Kedi, gözlerimin önüne geldi. Beyaz, pamuk gibi göğsünü açmış, gurur, feragat ve asaletle yavrularını emzirirken, mini mini bir fare, belki daha gözleri açılmamış kedi yavrularının birbirinin üzerine tırmanırken boş bıraktıkları bir memeye yapışıyor… hikayenin devamı»»

Bu öyküyü, gerçek hayat öyküsüne borçlu olduğum,

Ustam M.Selahattin Şimşek’e…

ACELEYLE İNDİRİLEN kepenklerin sesi bile, her zamankinden daha soğuktu. Çatıların kovuklarından serçeler düşüyordu. Herşey üşümüş, donmuştu. Görülmemiş bir ayaz, sanki soğuk elleriyle çocukları, kadınları, işten çıkanları ittiriyor, evlerin kapılarına kadar buzdan nefesini enselerinden ayırmıyordu. İşte bu soğuk, en sonunda fırıncıyı da dükkanını kapamaya zorladı ve birkaç meczupla genç yazarı da Yenicamii’nin yanındaki o ufak asmaaltı kahvehanesine girmeye mecbur etti. hikayenin devamı»»

Evliliğinin bittiğini düşünenlere, yeni evlenenlere ve bekarlara…

Kocam bir mühendisti. Onunla sâkin tabiatını sevdiğim için evlenmiştim. Bu sâkin adamın göğsüne başımı koymak içimi nasıl da ısıtırdı…

Gel gör ki iki yıl nişanlılık ve beş yıl evlilikten sonra bu sâkinlik beni yormaya başlamıştı. Eşimin -birzamanlar çok sevdiğim- bu özelliği artık beni huzursuz ediyordu.

İş ilişkiye gelince oldukça içli, hattâ aşırı hassas bir kadınım. Romantik anlara, küçük bir çocuğun şekere düşkünlüğü gibi can atıyorum. Oysa kocamın sakinliği, başka bir deyişle vurdum duymazlığı, evliliğimize romantizm katmaması beni aşktan almış, uzaklaştırmıştı. hikayenin devamı»»

BİR ZAMANLAR, birbirine bitişik iki çiftlikte yaşayan iki erkek kardeş vardı. Günlerden bir gün bu iki kardeş arasında bir anlaşmazlık başgösterdi. İki kardeş arasında o zamana değin ilk kez görülen anlaşmazlık, giderek büyüdü ve kardeşler arasında ayrılığa neden oldu. hikayenin devamı»»

ÜÇ AFACAN KARDEŞ, sıcak bir öğleden sonrasının tadını çıkarmak için, evlerinin arka bahçesinde hırsız-polisçilik oynuyorlardı. İstemediği halde annelerini de zorla bu oyuna katmışlardı. Oysa, zavallı kadın, bütün gün ev temizliği ile uğraşmış, bir yandan da, akşama gelecek misafirler için türlü türlü yemekler hazırlamıştı. Biraz dinlenmek için, bahçeye çıktığında ise, çocuklara yakalanmıştı. Çocuklar annelerinin oyuna katılması konusunda o kadar çok ısrar etmişlerdi ki, canından çok sevdiği yavrularını bu durumda bile, kırması imkânsızdı. hikayenin devamı»»