Karayipler Denizi, güneÅŸ ışıklarının altında neredeyse buhar olacaktı. Barranquilla’dan yirmidört saat uzaklıktaki büyük Santa Clara yolcu gemisi sıcak suları yara yara New York’a doÄŸru ilerliyordu. Geminin dümencisi Montanez sıcaktan bunalmıştı ve parmaklığa yaslandığı sırada güvertede ondan baÅŸka kimse yoktu. Devasa bir dalga gemiye çarpıp yana yatırdığında, Montanez’in denize düştüğünü kimse görmedi. »»

Bir zamanlar bir köylü bir medresenin kapısını çaldı. Kapılara bakan talebe gelip kapıyı açtığında köylü ona nefis bir salkım üzüm uzattı. “Bunlar benim bağımın en güzel üzümleri. Size hediye olarak getirdim.â€� “TeÅŸekkür ederimâ€� dedi talebe. “Onları hemen hocamıza götüreceÄŸim. Ä°kramınızdan çok memnun olacaktır.â€� »»

Bir zamanlar, bir derviÅŸin yolu, bir dere kenarındaki küçük bir dergâha düştü. Dergâh küçüktü ama, içinde yüce gönüllü bir velî yaşıyordu. DerviÅŸ, hoÅŸ-beÅŸten sonra, halini arzetti, niye yollara düştüğünü anlattı. “Daha düzgün bir hayat yaÅŸamak istiyorum, ama aklıma kötü ÅŸeylerin, günahkâr düşüncelerin gelmesine bir türlü mani olamıyorum. Buna son vermenin yolunu gösterecek birini bulmak için yollara düştüm.â€� »»

Dalmaçya’da Ermeni bir beyin yanında yamaklık eden on-oniki yaÅŸlarındaki Jozef Maskoviç isimli çocuk, Zemberirin en fırtınalı günlerinde buzlar üzerinde yalınayak eve su taşımakta iken, komÅŸularından fakir ve dul bir kadıncağız bu hale üzülüp kocasından yadigar bir çift partal kundurayı çocuÄŸun ayaklarına giydirmiÅŸti. »»