Profesör elinde içi dolu bir bardak tutarak dersine başladı. Bardağı herkesin görebileceği bir şekilde tutuyordu. Bir soru sordu öğrencilerine: ‘Bu bardağın ağırlığı sizce ne kadardır?’ ‘250gr!’ ‘200gr!’ ‘300gr!’ diye cevaplar geldi sınıftan.

‘Bardağı tartmadıkça gerçekten ben de bilemem’ dedi profesör, ‘ama benim sorum, bu bardağı böyle birkaç dakikalığına tutsaydım ne olurdu? olacaktır.’

‘Hiçbir şey!’ diye cevapladı öğrenciler.

‘Tamam, peki bir saat boyunca tutsaydım ne olurdu?’ diye sordu profesör bu kez.

‘Kolunuz ağrımaya başlardı efendim’ diye öğrencilerden biri cevapladı.

‘Haklısın, peki şimdi ben bir gün boyunca tutsaydım ne olurdu’

‘Kolunuz iyice ağrır, kas spazmı gibi problemler yaşardınız ve hastaneye gitmek zorunda kalırdınız!’

Tüm öğrenciler farklı yorumlar yaptılar ve gülüştüler.

‘Çok iyi. Peki, tüm bu problemler olurken bardağın ağırlığında bir değişme olur muydu?’ diye sordu profesör.

‘Hayır!’ diye cevapladı herkes.

‘Peki, o zaman kolun ağrımasına ve kas spazmına neden olan nedir?’

Öğrenciler bulmaca çözermişçesine düşünmeye başladılar.

‘Acıdan ve ağrıdan kurtulmak için ne yapmam gerekiyor bu durumda?’ diye tekrar sordu profesör.

‘Bardağı bırakın düşsün!’ diye öğrencilerden biri cevap verdi.

‘Kesinlikle!’ dedi profesör.

‘Hayatın problemleri de böyle bir şeydir. Onları kafanda birkaç dakika tutarsın. Bir problem yokmuş gibi görünür. Uzun bir süre düşünürsün, başın ağrımaya başlar. Daha uzun düşündüğünde ise, artık seni bitirmeye ve hiçbir şey yapamamana sebep olur. Hayatınızdaki mücadeleleri ve problemleri düşünmek önemlidir. Fakat daha önemlisi onları her günün sonunda, uyumadan önce bardak gibi yere bırakmaktır. Bu şekilde strese girmez ve her gün taze bir beyin ile uyanır ve her konuyla ve yolunuza çıkan her mücadele ile başa çıkabilecek güçte olursunuz!’

Bugün eve gittiğinizde uyumadan önce Rabbinize tevekkül ederek bardağı yere bırakın!