Parkın içinden geçerken, sabah güneÅŸinin aÄŸaç ve çiçeklerle oynaÅŸtığını fark etti. Belki de bu güzellikleri bir daha göremeyecekti. Birkaç saat sonra ameliyata girecekti. Sindire sindire bir kez daha seyretti etrafını. Hayat gerçekten güzeldi. Doktorla buluÅŸup hastaneye gittiler. Ä°lk defa ameliyat olmanın tedirginliÄŸiyle etrafına bakmıyordu. Kendisine verilen sade ve temiz hasta elbiselerini giyerken kefen aklına geldi. Demek sadelikte uhreviyet vardı. Cafcafa ve tantana, dünya ehline ölümü ve ahireti unutturan gaflet neonları deÄŸil miydi? »»
