KÖR VE sağır bir insan olan Helen Keller, iÅŸaret diliyle haberleÅŸmeyi öğrenmiÅŸ ve bu sayede kör ve sağır haliyle oniki kitap yazmayı baÅŸarmış biriydi. Helen Keller, iyice yaÅŸlandığı sıralarda, kendisini ziyarete gelen bir dostuyla iÅŸaret diliyle anlaşırken: “Hâlâ daha bilmek, öğrenmek istediÄŸim o kadar çok ÅŸey var ki!â€� dedi. “Oysa ölüm hemen köşede bekliyor. Ölümün kendisi beni korkutmuyor ama…â€� Dostu, hemen araya girip: »»

Her sabah 86.400 doların yatırıldığı bir banka hesabınız olduÄŸunu düşünün. Ama bu, bir sonraki güne aktarılmıyor olsun. Bir baÅŸka deyiÅŸle, her akÅŸam hesabınız sıfırlansın. Ne yapardınız? Her gün, hesabınızdaki parayı son kuruÅŸuna kadar çekerdiniz deÄŸil mi? »»

Bir zamanlar, bütün duygular bir adada yaÅŸarmış. Mutluluk, Ãœzüntü, Sabır, Öfke, Korku, Kibir, Bilgelik, Sevgi…her türlü duygu bu adada olduÄŸu için bu adaya ‘Duygu Adası’ deniliyormuÅŸ. »»

BÄ°R YAZAR, köy hayatını ve çiftçilerin günlük yaÅŸantılarını konu alan bir roman yazmak üzere, ÅŸehirden ayrılıp bir kasabaya yerleÅŸti. Kaldığı otel odasından her sabah çıkar ve gün batana kadar kasabayı, çiftlik evlerini dolaşır, tarlalarda çalışan köylüleri seyrederdi. »»